Heerlijk man, Elstar-appels. Fris, zoet en erg smakelijk. Drie kenmerken die ook allemaal opgaan voor de Arnhemse band met dezelfde naam. Zou het toeval zijn, of is hier over nagedacht? Ach, wie weet, feit is echter dat deze vier nummers tellende mini-cd overtuigend klinkt. Het vijftal ('vier jongens en een meisje', zo meldt de bio) deed al eerder ervaring op in Typhoon, Jan Junior en Jacuzi Baby, dus kent het klappen van de zweep.

Sommige demo's stemmen tot vrolijkheid, vanwege de sappige frisheid van de liedjes of door de hoge kwaliteit van het gebodene. En heel soms komen die twee samen. U voelt hem al, Elstar heeft er zo eentje afgeleverd. De halve finalisten van de Grote Prijs 2005 combineren enthousiaste meezingbaarheid met fijne songstructuren en creatieve samenzang.

De vergelijking ligt natuurlijk voor de hand met zo'n groepsnaam, maar de debuut-ep van Elstar is een lekker fris en fruitig schijfje. Het Arnhemse vijftal brengt op 'Tuxedo Park' vier lekker weghappende pop/rock liedjes die goed in elkaar zitten en die door de sterke songstructuren en de catchy refreintjes snel blijven hangen. In de nummers is een prominente plek ingeruimd voor het gitaarwerk en vocale harmonieën waardoor de liedjes niet na een aantal draaibeurten alweer beginnen te vervelen.

Elstar, een goed bandje, in het bezit van een goed stel popliedjes, neemt een demo op in de oefenruimte onder de bezielende leiding van John Hayman en schrijft vervolgens voor pers en fans een verhaaltje vol verzinsels. En vraagt vervolgens ook nog (aan de recensent) om er geen lullig stukje over te schrijven!